می نویسم تا بدانــ ـی          

+4روز مثل برقو باد گذشت...شدیدا هم دیگرو می پاییدیم...همین هم باعث شد که نتونیم هیچ کاری کنیم...
صبح،زودتر از همه بیدار شدم...رفتم پایین که صبحانه درست کنم...چایی دم کردم...همه ی وسایلو رو میز چیدم...یه سری لیوان تو سینک بود...اینارو بشورم دیگه ترکوندم انقدر فداکاری کردم در حق ماشین ظرفشویی تو این چند روز دهنش سرویس شد از بس ظرف شست...
یکم ریکا برداشتم...نگاهم رو رنگش ثابت موند...یه لبخند شیطانی زدم...اصلا منو چه به ظرف شستن...ریکا رو برداشتمو رفتم تو اتاقم....پرهام خواب بود...بی سرو صدا رفتم تو حمام،درو بستم...
شامپوش هم رنگه ریکا بود...همه رو تو یه ظرف خالی کردم و ریکا جاش ریختم...
اومدم بیرون...یه ربع بعد همه بیدار شدن...
مامان-بهار قیچی داری؟
-آره...برای چی؟
مامان-مارک پشت لباسم،اذیتم می کنه....می خوام قیچیش کنم راحت شم...
-باشه الان میارم....
+اومدم بالا تو اتاق... پرهام نبود...صدای آب هم نمیومد...یعنی کجاست؟شونمو انداختم بالا...
در کمدو باز کردم...خواستم قیچی بردارم...در حموم باز شد... پرهام با یه حوله دور کمرش اومد بیرون...و با غضب نگام کرد...یا خدا این چرا اینجوری شده...
خواستم فرار کنم...سریع گرفتم....
پرهام-کجــــا کار دارم باهات...
-اِ....می گم عزیزم بریم صبحانه آمادست...
+منو انداخت رو کولشو رفت سمت حمام....
-چی کار می کنی؟؟!!!اگه یکی بیاد آبروم میره...
پرهام-اول من کارمو می کنم...بعد هرجا خواستی برو...
+این چی گفت...قلبم داشت از جا کنده میشد...
-چـــ....چـــــــی....چــــی کار؟؟!!!
+مدل حمام...به صورت مستطیل شکلِ....اول یه راهرو که دستشویی و توالت فرنگیه و سر تا سر نصف دیوار آینه قرار داره،همراه با کمد و کشو...ته راهرو یه پله ی کوچیک می خوره که میشه حمام...یک نصف دیوار هم بین حمام و راهروئه که قضا رو جدا می کنه....
پرهام-الان می بینی...
+یه راست رفت تو حمام...منو گذاشت رو زمین...مابین دو دیوار بودم خودشم رو به روم...هیچ جور نمیشد فرار کنم....
-چرا این کارارو می کنی؟؟!!
پرهام-برات دو تا سوپرایز عالی دارم...این از اولیش...
+یهو شیر آب سردو باز کرد...انگار بهم شک وارد شد...یه جیغ کوتاه زدم نباید صدام می رفت پایین...می خواستم از زیر دوش بیام بیرون ولی محکم منو گرفته بود...سریع آب گرمو باز کردم...
قلبم تند تند میزد...دیدم داره قوطی شامپوشو بر می داره...
پرهام-این هم سوپرایز دوم...
-عمرا بزارم....
پرهام-خواهیم دید...
+به زور می خواست ریکا رو خالی کنه رو سرم...منم هی تقلا می کردم...یکم گذشت...صدای مامانم اومد...
مامان-بهـــــــــار؟؟؟رفتی قیچی بسازی؟
+با صدای آرومی:
-در حمومو قفل کردی؟
پرهام-نه...
-وای الان میاد تو...
+چسبوندمش گوشه ی دیوار...
-از جات تکون نخور....
+خواستم برم درو قفل کنم یه قدم دور نشدم که دیدم دستگیره ی در تکون خورد...سریع رفتم عقب و چسبیدم به پرهام...
-صدات در نیاد...
مامان-بهار رفتی حموم؟
-جانم مامان...زود میام..
مامان- پرهام کو؟
-نمی دونم...شاید رفته پیاده روی...
+صدای پاش اومد...نــــــه...بلیزمو در آوردم... چشم پرهامو گرفتم و شلوارمم کشیدم پایین..اومدم بیرون...مامان جلو آینه داشت موهاشو درست می کرد...
-اِ مامان اینجا چی کار می کنی....ای بابا من خجالت می کشم...
+یه نگاه خریدارانه بهم انداخت....
مامان-دست گلم درد نکنه با این بچه بزرگ کردنم...ماشالا چه هیکلی...هوس کردم یکی دیگم بزام....
-وااااا!!!
مامان-والا...نگا چی ساختم...
-برو بیرون...الان میام...
مامان-قیچی رو دیدم خودم بر می دارم تو هم زود بیا پایین...
-باشه...
+رفت...منم 3سوت لباسای ناموسیمو در آوردم یه حوله برداشتم گرفتم دورمو اومدم بیرون....
تا پرهام نیومده باید لباس بپوشم برم پایین...لباسای زیرمو پوشیدم...خواستم بلیز تنم کنم...صدای در حموم اومد...زود حوله رو گرفتم دورم...
جلو آینه وایساد...داشت به موهاش ور می رفت...داشتم نگاش می کردم...
پرهام-یه ذره دیگه نگاه کن...
-نزدیک بود آبرومو ببری...حتی %1 هم خجالت نکشیدی مامانم ببینتت؟
پرهام-نه چون زنمی از چی خجالت بکشم؟
-از بس پررویی...
پرهام-به تو رفتم...
+خواست حولشو از دورش باز کنه....
-اِ چی کار می کنی؟!
پرهام-می خوام لباس عوض کنم...
-جلو من؟؟!!!
پرهام-من مشکلی ندارم....
+برگشتم...زیر لب:
-به پررو گفته برو کنار من هستم...
+یکم گذشت...
-پوشیدی؟
پرهام-آره...
+برگشتم...
-این همه منو معطل کردی فقط یه شلوار پوشیدی؟!
پرهام-تو به من چی کار داری؟
-خوب می خوام لباس عوض کنم...
پرهام-بکن..به من چه...
-پس برو بیرون...
پرهام-نمیرم...
+رفتم جلوش...
-دِ می گم می خوام لباس عوض کنم...
پرهام-آهان...کمک می خوای؟
-حالتو می گیرمااا
پرهام-باشه میرم اما به شرطی که یه بوس بدی...
-که بوس می خوای؟
پرهام-اوهووم...
-باشه...بیا جلو...
+سرشو آورد نزدیک...وقتی با کله اومدم تو صورتت...ببینم اون موقع بازم بوس می خوای؟یه قِر به گردنم دادم...آماده؟؟؟اکشن...به فاصله ی میلیمتری صورتش بودم که در باز شد...
مامان-می گم بهــــــــا....
+با دستش زد تو صورتش....
مامان-وای خاک عالم!!!ببخشید پرهام جون...اِ چیزه انگار بد موقع مزاحم شدم...ادامه بدین...نه یعنی...وای چی بگم...هول شدم...اصلا من رفتم...
+درو بست..تا حالا تو عمرم اینقدر خجالت نکشیده بودم...قرمز شدم...دوست داشتم پرهامو درجا خفه کنم...رفتم در اتاقو قفل کردم...برگشتم...داشت می خندید...همین باعث شد بیشتر عصبی شم....
طرفش خیز برداشتم...هی فرار می کرد...منم دنبالش...یه جا تقریبا نزدیکش بودم...با پام کوبیدم تو کمرش...
پرهام-آخخخ...
+برگشت...اوه....امروز چه خشنه...دویید دنبالم....منم از دستش فرار کردم...در حال دو بودم حولمو از پشت کشید...منم پت و مت بازی در آوردم...جا اینکه حولمو بگیرم...دستمو بردم بالا...
وای حالا همه ی زندگانیم ریخت بیرون...نمی دونستم با دستم کجا رو بپوشونم...روم هم نمیشد تو صورت پرهام نگاه کنم...شیرجه رفتم سمتش که حوله رو بکشم ولی دستشو کشید عقب و همین باعث شد بیوفتم تو بغلش...
ای خاک بر اون سر دست و پا چلفتیت کنن....یکم ازش فاصله گرفتم...خواستم برم اما دستشو انداخت دور کمرم...
-دستتو بـــــردار....

پرهام-بهــــار...
+سرم پایین بود و نگاهش نمی کردم....
پرهام-به من نگاه کن....
+به حرفش گوش ندادم....با دستش چونمو گرفت بالا...
پرهام-می خوام باهات حرف بزنم...پس نگام کن...
+با 1000 بدبختی زل زدم تو چشماش...
پرهام-مگه تو زنه من نیستی؟مگه ما محرم نیستیم؟
-خب؟
پرهام-پس چرا ازم فرار می کنی؟
-بهتر بریم پایین....
پرهام-نه من تا جوابمو نگیرم هیچ جا نمیرم...
+انگار امروز لال شدم...نمی خواستم اذیتش کنم...دوست نداشتم فکر کنه دارم خودمو لوس می کنم...اما چی کار کنم؟بلد نیستم ابراز علاقه کنم...حس می کنم دوستش دارم اما چطور بگم...
اگه این هم یه بازی باشه چی؟اگه بگم دوستت دارم و بخنده بگه باز سر کارت گذاشتم چی؟دق میکنم...داغون میشم...پس چی باید بهش بگم؟
-جای من تو زندگیه تو کجاست؟؟
+دستش شل شد...برگشت....چند مین گذشت...یه پوزخند زدم...خوشحالم که از حسه درونیم چیزی بهش نگفتم...بی سروصدا لباسامو پوشیدم...
-خودتو اذیت نکن...بهترِ همه چیو فراموش کنی...
+رفتم نزدیک در ...خواستم درو باز کنم 
پرهام-صبر کن...
+برگشتم....به فاصله ی 1قدمیم بود...
پرهام-جایگاه من چی؟اصلا جایی تو زندگیت دارم؟
-سوال منو با سوال جواب نده....
پرهام-باشه...خوب اول من می گم...خیلی سخته...خیلی...چون معلوم نیست بعدش چی پیش بیاد...
اما باید بگم...
+یه آن خودمو باختم...نکنه بگه بیا جدا شیم...اون وقت من چی کار کنم؟؟دیگه برام مهم نیست که خانوادم چه فکری کنن...خودم طاقت دوریشو ندارم....
پرهام-بهار من....من....
+چشماشو بست...
پرهام-من دوستت دارم....خیلی وقته که می خوام این حرفو بهت بزنم...اما خواستم از احساسم مطمئن بشم...شدم...ولی از احساس تو مطمئن نیستم....امروز بگو و خلاصم کن...با این که ممکنه جوابت به نفعم نباشه...ولی هر چه باداباد....دیگه تحمل بلاتکلیفی رو ندارم...
+چشماشو باز کرد...
پرهام-آره من دوستت دارم...تو چی تو منو دوست داری؟؟
+تو دلم کیلو کیلو قند آب شد...دوست داشتم بپرم بغلش بگم مگه کم دارم شوهر به این ماهی رو از دست بدم...اما هیچ واکنشی نشون ندادم...
پرهام-بهار جوابت برام خیلی مهمه...من مثل بقیه سکوتو علامت رضا نمی دونم...اگه حرف نزنی...یعنی منو نمی خوای....
+چه کار سختــــــی...به چه زبونی بگم...من بلد نیستم ابراز احساسات کنــــــــــم...خدایا به دادم برس...
ای بابا بپر ماچش کن بگو منم دوستت دارم کاری نداره که....خوب آماده ای...بگـــــو...
پرهام-باشه جوابمو گرفتم...
+لبخند زد...
پرهام-خودتو درگیر نکن...بعد از رفتن خانواده هامون از اینجا میرم....دیگم مزاحمت نمیشم....
- پرهـــام!!!!
+از بغلم رد شد و رفت بیرون...چه خاکی به سرم بریزم؟؟!!!من که می خواستم بهش بگم..
یکی کوبیدم پشت سرم...ابراز احساساتتم خَرَکیه...پسر مردم فرار کرد...با اعصابی داغون رفتم پایین...نه من صبحانه خوردم نه پرهام...مامانم دورا دور برام چشمو ابرو میومدو می خندید...ناچار جوابشو با یه لبخند اجباری می دادم...
جفتمون ظاهرا شاد بودیم...باطن داغون...تصمیم گرفتم شب اعتراف کنم....اما از شانس گندم دنیل پیله کرد شب آخرو پیشه من بخوابه...با این که خیلی دوستش داشتم...ولی اون لحظه می خواستم خفش کنم...می خواستم دست به دامن مامان شم...اما بهش چی می گفتم؟؟؟
شب دنیل اومد پیشمون... پرهام دیگه نگامم نمی کرد...چند بار خواستم حرف بزنم اما از ترس اینکه دنیل بیدار شه چیزی نگفتم... 
تا صبح خوابم نبرد...قرار شد مامانینا قبل از ظهر حرکت کنن...همش تو خودم بودم...گوشی رو برداشتم و زنگ زدم به یکی از دوستام...
آیدا-به به سلام بهار خانوم..آفتاب از کدوم طرف در اومده یادی از ما کردی؟
-سلام...خوبی...
آیدا-من که خوبم...اما انگار تو رو به راه نیستی...
-آره...حالا بعدا سر فرصت برات توضیح میدم...یه زحمت برات داشتم....
آیدا-نه رفیق...این چه حرفیه بگـــــــــو...
***************

+از همگی خداحافظی کردیم...اما مامانم باز برگشت...اومد کنارمو در گوشم....
مامان-دفعه ی دیگه شرط می بندم،خبر نوه دار شدنمو بهم میدی...اون چیزی که من دیدم...
+سرشو تکون داد...این ننه ی ما کلا دوست داره منو حرص بده...هی به یادم میاره که چی دیده...داره از مظلومیتم سو استفاده می کنه از بس جلوش سرخو سفید شدم...باید بهش یه جواب دندون شکن بدم...یه لبخند گله گشاد زدم.....
-مادر من تو مهلت بده من برات جینی نوه میارم...
+چشاشو گرد کرد....
مامان-خجالت نمی کشی؟!دخترم دخترای قدیم...
-وا مگه حرف بدی زدم...تو که هی تیکه می ندازی....شد من یه بار اون شب که برقا رفتو یادت بندازم هاان؟
مامان-اِ چیزه...من برم باباتینا منتظرن...
-آره خوب مواظب خودتون باشین....
مامان-فعلا خداحافظ....
+همگی رفتن و ما با خوش رویی ازشون خداحافظی کردیم...تا دور شدن...پرهام رفت بالا...نشستم رو مبل و پامو انداختم رو پام...
اومد پایین...همراه با وسایلش...
-داری میری؟
پرهام-اینجا جایی ندارم....
-اگه دوست داری می تونی بمونی...
+پوزخند زد...
پرهام-نه این لطفو در حقم نکن....
+رفت جلوی در...وایساد اما برنگشت...
پرهام-خداحافظ....
+بدون اینکه منتظر جوابم باشه...رفت...برای اینکه فکرم مشغول باشه شروع به جمع و جور خونه کردم...3ساعت بعد..آیدا زنگ زد...
آیدا-سلام دوستم...
-سلام چطوری...شیری یا روباه....
آیدا-اِ اس ام سو ندیدی؟
-پس شیری...دمت زیبا...جبران می کنم..
آیدا-ببینیمو تعریف کنیم...
-دیگه روتو زیاد نکن...بهت زنگ میزنم...کاری باری؟
آیدا-قربونت...
-فعلا....
+یه دوش گرفتم...دراز کشیدم رو تخت و به کاری که می خواستم انجام بدم فکر کردم...هِـــ خل شدم دیگه...
*************
12شبه...تیپ دزدی سرتا پا مشکیمو زدم....رفتم به آدرسی که آیدا برام پیدا کرده....آره خونه ی یار....
از رو دیوار پریدم تو خونه...یهو صدای پارس سگ اومد...صدا از پشت بود برگشتم.....
وای خدای من چی می بینم؟؟!!!!رکـــــس؟؟؟!!!!!!!
انگار منو شناخت...سریع اومد پیشم.....خیلی خوشحال شدم....داشتم بال در میاوردم....دستمو رو سرم کشیدم ببینم شاخ در آوردم یا نه...پریدم رو هوا و چندتا بشکن زدم...
-دلم برات خیلی تنگ شده....خوبه که اینجایی....تورو که پیدا کردم...فعلا باید دلِ صاحبتو بدست بیارم...
کارم ردیف شد...یه زنه خوب هم برا تو گیر میارم...برم تو برمی گردم....
+همه ی در و پنجره ها بسته بود....ویلای بزرگی داشت...طبقه ی بالا یکی از پنجره هاش باز بود...
عین مارمولک از دیوار رفتم بالا و خودمو انداختم تو....یه اتاق ساده...یه فرش و میز و کتابخونه...همین...
چیز خاصی نداشت....آروم اومدم بیرون از اتاق همه جارو وارسی کردم...تا بلاخره اتاقشو گیر آوردم...
بچم چه مظلوم خوابیده...یه شاخه گل سرخ گذاشتم پای تختش همراه با یک نوشته:
-اگر سلطنت بلد نباشم....سلطنت نمی کنم
اگر زندگی بلد نباشم....زندگی نمی کنم
اما اگر دوست داشتن رو بلد نباشم....به خاطر تو یاد می گیرم
+اومدم طبقه ی پایین...در یکی از پنجره ها که دید نداره رو باز گذاشتم و از خونه زدم بیرون...رفتم پیش رکس...
-رفیق هر شب بهت سر میزنم فقط باید باهام همکاری کنی...من رفتم تا بعد...مواظب صاحبت باش...
+از اونجا دور شدم....امشب که به خیر گذشت خدا بعدیو به خیر کنه...
**************
+3شب 12 به بعد،میرم پیش پرهام با همون متن و یه شاخه گل...خب چی کار کنم نمی تونم مثل آدم...بهش حرفمو بزنم...
باز پریدم تو حیاط...رکس اومد پیشم...
-ببینم صاحبت در چه حاله؟خوابیده؟
+دمشو تکون داد...
-خوبه...
+رفتم تو...یکم اوضاع رو چک کردم...اومدم تو اتاقش...اوه چه چپیده زیر پتو...هوا اونقدرام سرد نیستا....
نزدیک پا تختیش شدم...دولا شدم گلو نوشته رو بزارم...اما یهو یکی از پشت گرفتم تعادلمو از دست دادم و شوت شدم رو تخت....